4 oktober 2017

20 km duurloop + Kika run

Het plan stond al even: samen met Melissa en Joey zou ik 20 kilometer hardlopen naar Amsterdam om daar mee te doen met de Kikarun (team Evy), om zo de 25 km vol te maken. Aangezien het vanaf Almere iets verder was, besloten we de auto te pakken naar Weesp en vanaf daar naar Amsterdam te rennen. Dit zou 19 km zijn, maar ons kennende zouden we vast wel een keer verkeerd lopen.

Om 13:15 zou de Kika run beginnen. We moesten ons nog inschrijven dus we moesten op tijd daar aanwezig zijn. Aangezien we 20 kilometer moesten lopen, hadden we hier 3 uur de tijd voor uitgetrokken. Dan zouden we zeker wel op tijd zijn. Als voorbereiding hadden we water bij ons, winegums, gelletjes en een snelle jelle. We zouden op een heel rustig tempo vanaf Weesp vertrekken en samen met de navigatie begonnen we aan onze tocht.

Kika Run

Het was best wel warm, maar wel goed te doen. De route was leuk en dan met name het stukje in het Diemerbos was erg leuk. Ik was blij dat ik was mee gaan lopen, want ik twijfelde nog even of ik op de fiets mee zou gaan. Ik hoefde namelijk niet per se een lange afstand te doen, ik loop immers voorlopig geen marathon. Maar omdat ik dacht dat het toch wel even lekker zou zijn, besloot ik toch mee te lopen. En het voelde goed! Toen we eenmaal via Diemen richting Duivendrecht gingen, liepen we bijna tegen de 10 km aan. We waren lekker aan het kletsen onderweg en we voelden nog geen vermoeidheid. Wat ging dit lekker! We besloten bij de 10 km even een korte stop te houden om wat te drinken te nemen en het gelletje te nemen. Hoe toevallig was het, dat we onverwachts precies op het 10 km punt voor de deur van onze tante stonden. We belden even aan en ze was thuis! We dronken snel ons water op, zeiden gedag en gingen daarna weer verder. Nog 10 km en dan zouden we even rust hebben voordat we aan de Kika run zouden beginnen. Tijdens de laatste paar kilometers werd het steeds drukker op de weg en kwam er steeds meer verkeer bij kijken. We merkten duidelijk dat we in Amsterdam aankwamen. We renden inderdaad een paar keer verkeerd, maar na ruim 18 km was het Amsterdamse Bos in zicht! We dachten even dat we er waren, maar konden niks van Kika herkennen en vroegen ons af waar we moesten zijn. Deze 18 km hadden we heel rustig en steady gelopen en we konden gelukkig nog wel even verder. We gingen rechtdoor maar na 1 km verder zagen we nog steeds niks. Toch even stoppen en op de website van Kika kijken. Daar zagen we een adres staan en zagen dat het toch de andere kant op was. Na precies 20 km kwamen we aan op het terrein van Kika. De 10 km ging net van start en we moesten opschieten met het inschrijven!

Kika Run

Kika Run

Na een lange rij bij de inschrijfbalie, moesten we gelijk door naar het startvak. Om nog even wat te drinken, te plassen en even te rusten was dus geen tijd meer. We hoefden gelukkig nog maar 5 km te lopen, dus alle gemakken zouden daarna wel weer komen. Ik was van plan om de 5 km gewoon op het tempo te blijven lopen van de eerdere 20 km, dat voelde namelijk goed. We gingen van start en stonden best wel achterin het startvak. Er waren al veel mensen die bij de eerste kilometer gingen lopen en dat was best vervelend. Ik wilde niet per se snel, maar af en toe had ik gewoon geen mogelijkheid tot inhalen omdat mensen breed naast elkaar gingen lopen. Melissa schoot er gelijk van door en ik wist dat Joey ergens achter mij was. Laat ze allemaal maar gaan dacht ik, ik zie ze wel bij de finish. De 5 km ging toch wel iets sneller dan ik van plan was, maar niet zo snel als ik normaal deze afstand zou lopen. Na ongeveer 2,5 km zag ik Melissa weer in beeld voor me en besloot ik een tandje bij te zetten. Niet lang daarna kon ik me haar aansluiten en wilde ik bij haar blijven. Bij ongeveer 3 km was er een waterpunt waar ik toch nog even wat water nam, dat had ik voor de start niet meer kunnen nemen. Na een grote slok, pakte ik het tempo weer op. Melissa riep ineens dat ze last had van haar knie en ze niet meer kon rennen. Ik besloot alleen verder te rennen en zou haar wel weer bij de finish zien. Het laatste stukje kon ik steeds sneller en op het einde kwam er zelfs nog een goede eindsprint uit! YES, I DID IT! 25 km in een tempo van 6:50 minuut per kilometer. Na afloop had ik eigenlijk nog energie over en als ik nog 5 kilometer door had moeten rennen, had dat ook nog wel gekund. Wat een verschil met bijvoorbeeld de Damloop waar ik mezelf helemaal kapot had gelopen. Oké dit was een stuk langzamer tempo, maar wat voelde dit goed!!

The day after; normaal gesproken heb ik altijd veel spierpijn na zo’n run, maar ik voelde me nu topfit. Wat geeft zo’n run een energie en het liefst ga ik dit weekend weer haha. Gelukkig is het met de knie van Melissa ook goedgekomen en heeft ook Joey de 25 km goed volbracht. Zij zijn bijna klaar voor de New York Marathon en ik ben klaar om aan te moedigen! 🙂

Liefs,

Tamara Kops

 


Blijf op de hoogte van mijn laatste blogs en updates via social media! Tamara Kops

Reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Hardloopvlog

Meest recente hardloopblogs

Populaire hardloopblogs

From Tamara with Love