15 juni 2015

Almere City Run!

I did it!!! Mijn eerste halve marathon!! Afgelopen zondag 14 juni was het zover. Ik liep mijn eerste halve marathon. Een jaar geleden ben ik begonnen met hardlopen en liep ik met moeite 1,5 km. Nu een jaar later, heb ik 21,1 km gelopen!

De nacht van zaterdag op zondag had ik amper geslapen. Zo zenuwachtig was ik! Allerlei scenario’s gingen door mijn hoofd in alle mogelijke vormen. Ik had nog nooit verder dan 12km gerend! Het was dan ook niet raar dat veel mensen in mijn omgeving tegen mij zeiden dat ik beter voor een kortere afstand kon gaan en waarom ik dit in vredesnaam zou gaan doen. Toch denk ik dat je in jezelf moet blijven geloven en jezelf moet blijven uitdagen. Tuurlijk, je moet realistisch zijn, maar met negatieve gedachten kom je sowieso niet ver. Ik wilde mezelf wel beter voorbereiden, maar door mijn knie blessure ging dat gewoon niet. Elke keer als ik ging hardlopen had ik pijn en mijn fysio heeft alles gedaan wat ze kon om mij klaar te maken voor deze race. Ook zij vertelde mij dat het verstandig zou zijn als ik een kortere afstand zou gaan doen, maar zo eigenwijs als ik ben moest en zou ik dit van mezelf doen. Ik ben wekelijks behandeld door haar en kreeg daarnaast verschillende oefeningen mee die ik moest doen. (deze laat ik jullie nog zien!) Mede daardoor heb ik pijnvrij kunnen lopen zondag.

11406462_903956036327423_4687906966535708169_n

Om 5 uur was ik dus klaarwakker en besloot ik dat het maar beter zou zijn als ik uit bed ging. Ik had al mijn spullen al bij elkaar verzameld en ik was klaar om te gaan. Een dag van tevoren had mijn vriend besloten om met mij mee te rennen! Zo knap, zonder voorbereiding! Ik was daar super blij mee want met zijn tweeën zo’n race ervaren is nog veel gezelliger dan alleen! We moesten daardoor om 09:00 uur bij Echnaton zijn om hem daar in te schrijven. Mijn zus ging zich ook nog inschrijven voor de 4km! Super trots! Het was echt super goed weer om te hardlopen en dus koos ik voor een korte broek en een singlet. Mijn nieuwe hardloopschoenen aan en gaan. Na de inschrijving liepen we naar de start van de Almere City Run. Het was al best wel druk en we kwamen nog wat bekenden tegen die ook de 21 zouden lopen. We maakten wat foto’s en liepen rustig naar het startvak. Even wat stretchen en opwarmen en toen waren we klaar voor de start. Ik voelde de zenuwen door mijn lijf maar voelde mij eigenlijk ook heel erg goed. Dit is het dan. Mijn vriend had beloofd bij mij te blijven dus dat gaf me wat rust. Mijn doel was om deze race uit te lopen en niet op de tijd te letten, maar toch had ik wel een beetje een doel voor mezelf dat ik voor 2:30 wilde binnenkomen. Ik wist dat ik 10km in een uur kon rennen, dus had ik voor de overige 11km nog 1:30 uur de tijd. Dat moest lukken dacht ik!

Het startschot klonk en iedereen sprintte weg. Rustig beginnen, rustig beginnen. Iedereen was zo snel, maar ik wist dat als ik te snel begon, ik kapot zou gaan. Ik hoorde via mijn runkeeper dat ik best snel rende en wilde eigenlijk wat langzamer. Maar mijn benen gingen gewoon. Het ging zo goed! We begonnen door de stad en renden dwars door het stadhuis heen. Alle mensen aan de kant, ik kreeg er kippenvel van. Normaal zit ik pas na 3km in mijn tempo, maar nu had ik meteen al het tempo te pakken. Ik genoot van alle mensen langs de kant en elke hardloper die mij inhaalde. Na 5 km kwamen we bij de eerste waterpost. Even een slokje water en meteen weer rennen voor ik uit het ritme was. Ik had gewoon mijn muziek in omdat ik daar het lekkerst op ren, maar toch hielp het heel erg dat mijn vriend naast me liep. Ondanks dat ik hem een aantal keer terug moest roepen omdat hij te snel was, is die de hele tijd bij mij gebleven. Na 59 minuten kwamen we aan bij de 10km. Huh, nu al? Dat vloog voorbij!! Er waren zoveel supporters langs de kant en alle kindjes die een high five gaven. Wat was dit gaaf en wat genoot ik! Plus, ik liep weer eens 10 km onder het uur! Ik nam weer een slok water en rende door. Het tempo nam iets af maar ik rende nog. Bij de 12 km had ik mezelf al overwonnen. Dit was mijn verste afstand ooit! Daarna werd het ook wat zwaarder. Ik dacht deze run in 5 kilometers. Na elke 5 kilometer dacht ik, ik ren nog een keer 5 km en nog een keer etc. Toen we bij de 15 aankwamen kreeg ik het zwaar. De man met de hamer had mij geslagen.

11048719_903955989660761_1558018762653722175_n

Ik kon eigenlijk niet meer en benen waren moe en op. Gelukkig kwamen we bij een waterpost en kregen we natte sponzen om te verkoelen. Ik sukkelde een beetje door en wilde het liefst gaan wandelen. Ik begon te zeuren dat ik niet meer kon en nam gas terug. Mijn vriend zei dat ik niet meer mocht praten maar alleen maar moest rennen. Na nog een aantal keer proberen te zeuren en te wandelen moest ik van mijn vriend gaan rennen. Ik liep op mijn tandvlees. Alles wat ik in me had perste ik er nog uit. We naderden de finish en er stonden weer steeds meer mensen langs de kant. Doordat mijn naam op mijn startnummer stond kon iedereen mijn naam lezen en riepen ze allemaal mijn naam en positieve woorden. Deze mensen + mijn vriend hebben mij de laatste kilometers er doorheen gesleept. Op een gegeven moment kwamen we de lopers van de 14km tegen. Ineens liepen we weer tussen veel lopers! Bij de 20 km stonden mijn moeder en haar vriend nog om ons aan te moedigen. Ik kón niet meer.

We renden richting de finish en mijn vriend zei; we trekken nog een laatste sprint, kom op! Maar ik kon het niet meer. Ik was blij dat ik nog aan het rennen was en moest alles uit mezelf halen om die finish te halen. Bij de finish stonden ook twee vriendinnen en mijn zus te wachten. Ik liep na 2:18:06 over de lijn en wat was ik blij!!!! Ik was er gewoon! Mijn vriendinnen kwamen aan gerend en waren zo trots! Ik had deze medaille dubbel en dwars verdiend. Wat een goed gevoel. Alle pijn en vermoeidheid vergeet je gelijk als je over de finish komt. Nu ga ik alleen nog maar genieten en proberen om volgend jaar deze tijd te verbeteren. Maar het belangrijkste van dit jaar was genieten, pijn vrij lopen en heel over de finish komen. En dat is gelukt!

Tegenwoordig geef ik ook bootcamps in Almere! Indien jullie hierin zijn geïnteresseerd kunnen jullie je inschrijven per mail. Ik zie jullie daar graag tegemoet!

Lieve groetjes,

Tamara Kops


Blijf op de hoogte van mijn laatste blogs en updates via social media! Tamara Kops

Reacties


11 thoughts on “Almere City Run!

  1. Leana schreef:

    Super leuk geschreven en krijg er gewoon kippenvel van haha! Heel erg trots op je en volgende keer met een betere voorbereiding zal het nog fijner gaan!!

    1. Healthyrunning schreef:

      Dank je wel! En wat moet ik toch zonder jou als topper van een fysio en vriendin! Dikke kus

  2. Irene schreef:

    Kippenvel! Zo trots tam!!

    1. Healthyrunning schreef:

      Lieffff!
      Dank je wel xxx

  3. Denice schreef:

    Zo trots schat!
    Super gedaan!
    Xxx

    1. Healthyrunning schreef:

      Dank je wel moppie!
      Volgende keer samen haha!
      xxx

  4. Patrycja schreef:

    Hey Tamara.
    Je hebt het fantastisch gedaan 🙂 en Etienne ook. 🙂

    1. Healthyrunning schreef:

      Dank je wel Patrycja! Hoe was het bij jou gegaan?

  5. John schreef:

    Je eerste halve marathon is een feit! Ondanks een haperende voorbereiding toch maar mooi gedaan en leuk beschreven. Op naar de volgende 😉

    1. Healthyrunning schreef:

      Dank je wel John! Ik ben er nog steeds trots op. Op naar de volgende met een betere voorbereiding!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Hardloopvlog

Populaire hardloopblogs

From Tamara with Love