19 september 2016

Dam tot Dam (2016)

Dit jaar stond ik voor de tweede keer aan de start van de Dam tot Dam loop. Hoe trots was ik vorig jaar dat ik de 16 kilometer had uitgelopen en hoe zwaar ik het toen had. Dit keer liep ik hem niet voor mezelf, maar voor iemand anders.

De afgelopen paar maanden heb ik iemand getraind die graag de Dam tot Dam loop wilde lopen. Toen haar loopmaatje uit viel, en ze niet alleen wilde gaan, besloot ik om met haar mee te lopen. We konden die weken trainen natuurlijk niet zomaar weggooien. J Daarnaast had ik wel nog een eigen startnummer, waarmee ik in eerste instantie zou gaan lopen. De starttijden lagen ver uit elkaar, dus wellicht zou ik het halen om … Die gedachte mag je zelf invullen. 😉

IMG-20160918-WA0031

Eerst maar even de eerste keer die 16km knallen. Ik kwam aan bij een overvol Amsterdam Centraal en wist nog van vorig jaar gelukkig waar ik mij moest melden. Nog even “snel” een wc zoeken, loopmaatje zoeken en in het startvak gaan staan. Omdat ik niet voor mezelf ging lopen en dit tempo aankon, was ik ook niet zenuwachtig. Het enige wat ik wilde was haar over de finish mee trekken en zorgen dat we samen een lekkere loop hebben gehad.

Het startschot klonk om 11:00 uur en daar gingen we. Ik nam het tempo aan die we ook in de trainingen hebben volgehouden en we kregen al snel het juiste tempo te pakken. Wat ik mij niet meer kon herinneren van vorig jaar, was dat er zoveel klim stukjes in zaten. Dit keer leek het veel meer op te vallen! Maar de sfeer… oh de sfeer was heerlijk! Wat een muziek, aanmoedigingen en support langs de kant. Wellicht kon ik er tijdens deze run meer op letten, omdat ik wat onder mijn niveau rende, of wellicht was de support meer, maar het leek alsof Amsterdam en Zaandam alles uit de kast had getrokken. Al die muziek overal, maakte deze run echt tot een feestje. Voor mij was het echt 16KM genieten en ik ben totaal niet stuk gegaan. Mijn loopmaatje had af en toe wat support nodig, maar daarvoor was ik ook meegegaan. Ik was erg blij dat ik haar zo kon meetrekken!

Na de finish, waren we beide zo blij dat we er waren! We did it!! Maar toen ging heel snel door mijn gedachten.. ik heb nog energie over, ben nog niet stuk. Zal ik dan toch? Ik ben na de finish direct naar de pendelbus gerend zo hard als ik kon (wat was het druk!) en direct in de bus gestapt. Ik hoopte dat ik om 14:00 uur weer bij het startvak zou zijn, zodat ik met Etienne en mijn vriendin mee kon starten. De bus stond helaas in de file en toen ik eenmaal uit de bus kon, ben ik zo hard als ik kon naar het startvak gerend. Ik kwam om 14:05 aan bij de start en ik zag zo iedereen weg rennen! L Helaas voor mij, mocht ik niet meer starten. Uiteindelijk had ik twee keuzes: starten met de volgende groep, of wachten totdat zij ook weer terugkwamen. Ik appte mijn moeder en ze zei dat ze nog langs de kant stond aan te moedigen. Ik bedacht me geen moment en sloot aan bij het nieuwe startvak. Eigenlijk had ik toen al besloten om naar haar toe te rennen en dan te stoppen, maar misschien als het héél lekker ging, zou ik hem voor de tweede keer afmaken.

IMG-20160918-WA0034

Om 14:30 klonk opnieuw het startschot. Ik miste toch wel een loopmaatje hoor! Liep ik dan ineens.. helemaal alleen dezelfde route als die net nog zo gezellig was. Er waren al een stuk minder mensen langs de kant, maar er waren nog zeker hele gezellige stukken bij! Ik liep nog lekker en genoot ervan dat ik na 16km nog zo gemakkelijk kon lopen! Dit gaat de goede kant op. De kilometers vlogen voorbij. Het was wat warmer dan de eerste keer, maar dat mocht de pret niet drukken. Op een gegeven moment begon ik mijn benen een beetje te voelen dat ze wat zwaarder werden en ging het lopen iets moeizamer. Ik denk vooral ook doordat er een pauze tussen zat, dat mijn benen het iets minder leuk vonden. Toen ik mijn moeder zag, besloot ik ook om de race af te breken en te stoppen. Ik had anders nog best een stuk moeten lopen en als ik dan op een gegeven moment echt niet meer kon, had ik wel een klein probleempje haha. Na in totaal 25KM te hebben gelopen (mijn langste afstand ooit!), vond ik het mooi geweest. Tevreden met 1 medaille en een heel fijn gevoel, wachtte ik vervolgens op Centraal Station Etienne weer op. New York, here I come!

Sportieve groet,

Tamara Kops


Blijf op de hoogte van mijn laatste blogs en updates via social media! Tamara Kops

Reacties


One thought on “Dam tot Dam (2016)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Hardloopvlog

Kinderslaapcoach nodig?

Wist je dat ik ook gecertificeerde baby en kinderslaapcoach ben? Op een liefdevolle manier helpen wij kinderen van 0 t/m 4 jaar weer slapen.

Logo Slaapkops

Populaire hardloopblogs

From Tamara with Love

This error message is only visible to WordPress admins

Error: No posts found.

Make sure this account has posts available on instagram.com.