24 april 2017

Halve van Nijkerk

Hoewel de titel de halve van Nijkerk heet, liep ik afgelopen weekend de 10km. Redelijk onverwachts, want ik was eigenlijk niet van plan mee te doen. Mijn zus (Melissa) en zwager (Joey) doen dit jaar mee met de New York Marathon via Cliniclowns en kunnen daarmee mee doen aan een aantal hardloopwedstrijden, waaronder de halve van Nijkerk. Ik was nog aan het twijfelen of ik mij wilde inschrijven en net toen ik dat wilde gaan doen, was het uitverkocht. Ik zou daarom mee gaan om te supporten en foto’s te maken, totdat onverwachts iemand uit de groep uitviel en ik met haar startnummer mocht lopen. Ineens mocht ik meedoen met de 10km!

Bij de start waren we met een leuk groepje van Cliniclowns en deden we mee met de warming up. Hoewel we van deze oefeningen niet bepaald warm werden, was het toch leuk om mee te doen. We zagen het startvak al een beetje vol stromen en besloten daarom ook maar vast klaar te gaan staan. Ik had gepland om deze run rustig aan te doen en bij Melissa of Joey te blijven. Ik had daarom ook geen oordopjes of iets anders meegenomen, omdat ik verwachtte dat ik gezellig zou gaan kletsen onderweg. 😉

20170422_172728

Het startschot klonk en ik zag Joey weg sprinten. In een split second had ik mijn besluit genomen en ik schoot bij Melissa weg; ik ga met Joey lopen riep ik haar nog na! Melissa is mentaal heel sterk en de afgelopen tijd is zij zo gegroeid. Zij komt er wel dacht ik. Ik gaf bij Joey aan dat we echt veel te snel liepen en hij rustiger aan moest doen. Hij gaf aan dat het wel ging dus ik vond het prima. Het parcours was druk, maar goed te doen. Precies genoeg mensen waardoor het gezellig was, maar niet vervelend. Rond de 2/3 kilometer kwam Joey er toch achter dat hij te snel gestart was en hij minderde tempo. Een paar keer keek ik achterom en probeerde ik hem nog bij mij te trekken. Zal ik op hem wachten? Het was voor mij meer een loopje voor de gezelligheid, en anders moest ik alleen (zonder muziek) lopen. Ik zat er alleen zo lekker in en had het gevoel dat dit wel eens een hele fijne run kon worden. Ik besloot om alleen door te gaan en wellicht dat we elkaar onderweg nog ergens tegen zouden komen.

Ik was bang dat ik veel last zou hebben van de wind en ik wilde niet helemaal stuk gaan deze race. Ik moet namelijk dinsdag nog 14 km lopen tijdens de Johan Cruijff run. Het viel alleen super mee met de wind. Tussen de 4/5 kilometer hadden we wat zij-wind, maar ik had er geen last van. Er liep een man voor me en ik probeerde nog een beetje achter hem te blijven, zodat ik niet alle wind zou vangen (wie niet sterk is moet slim zijn). Bij de 5km was nog een waterpunt, ik nam een bekertje al rennend aan want wilde mijn flow niet kwijtraken. Ik nam 1 slok en de rest klotste over me heen. Geen succes, dus ik gooide het bekertje weer weg. De flow zat er nog lekker in en de kilometers vlogen voorbij.

Rond de 6/7 kilometer kreeg ik een klein dipje. Ik minderde het tempo iets en liep daarna weer goed door. Het parcours was leuk en we kwamen weer terecht in de woonwijken. Het dipje ging weg en de motivatie was weer terug. Er stonden mensen langs het parcours en het tempo kon ik weer oppakken. Ik wist dat ik er bijna was, nog even doorzetten en dit kon wel eens voor mij een mooie tijd worden. Nog een paar keer keek ik achterom om te zien of ik Melissa, Joey of een andere Cliniclowns loper ergens zag lopen, maar nee. Die waren uit beeld verdwenen.

Bij 9 kilometer besloot ik om nog een klein tandje bij te zetten en ik liep omgeven door een paar andere lopers, gemakkelijk richting de finish. De eindsprint had ik misschien iets te vroeg ingezet, want de finish was nog iets verder dan verwacht. Volledig voldaan en redelijk buiten adem kwam ik over de finish. Snel mijn medaille aangepakt en een bekertje water gedronken en toen langs de hekken gaan staan om Joey en Melissa te ontvangen. Melissa kwam al redelijk snel achter mij en ik was even bang dat ik Joey gemist had. Maar 1 minuut na Melissa kwam ook Joey over de finish! Super goed gedaan van ze!

20170422_192416

Uiteindelijk liep ik een tijd van 55:40. Een tijd die ik al lang niet had gelopen en ook niet verwacht had. Met de Rokjesdagloop had ik nog moeite om onder het uur te lopen, en nu liep ik redelijk gemakkelijk deze tijd. Soms heb je je dag en soms niet. 😉

Het is voor mij nu wel weer een extra motivatie boost om eens te kijken of ik een keer onder de 55 minuten kan duiken (is mij nog niet eerder gelukt!). Het was een mooie, leuke race die goed georganiseerd was. Nu op naar de Cruijff run a.s. dinsdag!

Liefs,

Tamara Kops


Blijf op de hoogte van mijn laatste blogs en updates via social media! Tamara Kops

Reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Hardloopvlog

Meest recente hardloopblogs

Populaire hardloopblogs

From Tamara with Love