1 mei 2017

Johan Cruyff Run

Vorige week stond ik aan de start van de Johan Cruyff run! Vorig jaar heb ik meegedaan aan de allereerste versie, waar we met precies 100 man 14km gingen rennen. Dit keer was het grootschaliger, met ruim 6000 man stonden we aan de start bij het Olypmisch Stadion.

20170425_195051

Om 6 uur had ik Melissa opgehaald om richting Amsterdam te gaan. De start was bij het Olympisch Stadion en de finish was in de Johan Cruyff Arena. We besloten om naar de Arena te rijden en daar de metro te pakken richting het Olympisch Stadion. Zo konden wij na de finish gelijk naar huis. Dat plan hadden meer mensen, want de hele metro zat vol met lopers. Het was een klein stukje lopen naar het Olympisch Stadion, waar we ons start shirt konden ophalen. Nadat we ons shirt hadden opgehaald, kwamen we Roger tegen. Een loper die ik ken via Instagram en die ook deel uit maakt van de Instarunfamilie. We maakten wat foto’s en brachten daarna onze tassen weg die ze met vrachtwagens naar de Arena zouden brengen. Eerlijk gezegd dacht ik dat de start in of voor het Olympisch Stadion was, maar het was een klein stukje verder. We liepen nadat we de tassen hadden afgegeven nog even terug om wat foto’s te maken in het Stadion. Ze hadden daar namelijk heel gaaf een paar grote shirts neergelegd, waar we zeker nog even mee op de foto moesten. Toen we merkten dat het Stadion steeds leger werd, liepen we ook maar richting de start.

20170425_200220

We stonden best achteraan en we zagen al dat de start maar een kleine boog was waar iedereen doorheen moest. Dat dit eigenlijk te klein was, was ook meteen te merken nadat het startschot klonk. Dat het altijd wel even duurt, weten we. Maar een half uur na het startschot nog steeds niet kunnen starten is wel erg lang. Voetje voor voetje kwamen we dichterbij en enige tijd later mochten ook wij aan de race beginnen. Omdat ik net nog 10km in Nijkerk had gelopen en nog wat zware benen had, besloot ik bij Melissa te blijven. Ook Roger die net een halve marathon had gelopen, wilde rustig aan doen. Dit was daar ook de perfecte run voor, want het was echt een gezelligheids run en de tijd werd niet eens gemeten. We liepen op een gemiddeld tempo van 6:20 minuut per kilometer, het tempo van Melissa en probeerde dit tempo de hele race vast te houden.

De eerste kilometers vlogen voorbij. Het ging allemaal zo snel! We waren gezellig met z’n drieën aan het kletsen en aan het genieten van de run. Het was zo’n mooi gezicht om al die lopers in hetzelfde shirt te zien lopen. De leuke race door Amsterdam zorgde ervoor dat de sfeer helemaal goed was. Het leukste punt van deze race was misschien wel het ouderlijk huis van Johan Cruyff. De hele straat stond vol met enthousiaste mensen en de muziek was al vanaf ver te horen. Hier was ook het tweede waterpunt waar we even besloten een slokje water te nemen. Het eerste waterpunt hadden we overgeslagen, omdat we zo lekker in de flow zaten en nog niet echt dorst hadden. Het was vanaf daar nog maar een klein stukje en wat vloog deze race snel voorbij! We liepen alle drie zo gemakkelijk deze race door en we hadden geen een moment verval en konden het juiste tempo vasthouden. Onderweg hingen er ook allerlei spandoeken met quotes van Cruyff. Erg leuk om te zien en het houdt je gedachten weg van de moeheid!

Uiteindelijk kwam de Arena in zicht en begonnen we een kleine versnelling te maken. Het laatste stukje om de Arena in te komen, is nog een pittige klim. Maar als je dan eenmaal het veld op loopt en Bob Marley op de achtergrond hoort voel je toch echt wel kippenvel hoor! Wat is dit een mooie finish. Na de finish mochten we ook nog een mooie medaille in ontvangst nemen! Super trots was ik op ons drie, het was een super leuke, gemakkelijke en gezellige race. We hadden hem uiteindelijk in 1:29 gelopen!

20170425_220303(0)

Na de finish kwam wel een kleine tegenvaller. Om de Arena uit te komen, was het erg druk en schoot het niet erg op. Toen we eenmaal de Arena uit waren, moesten we onze tassen nog ophalen. We zagen al een mensen menigte staan en wisten dat dit een drama ging worden. En ja hoor, toen we daar kwamen was het een grote chaos. Het was duwen, trekken en iedereen begon op een gegeven moment zelf zijn tas te zoeken omdat het zo lang duurde. Ook wij gingen op zoektocht naar onze eigen tas. Gelukkig hadden we deze redelijk snel gevonden en konden we ons weer door de menigte naar buiten wurmen. Dit is wel echt een punt dat volgend jaar anders moet. Zonde van zo’n mooie race om hem zo te eindigen!

Al met al, een super race met een aantal kleine feedback punten.

Tot volgend jaar?

Sportieve groet,

Tamara Kops


Blijf op de hoogte van mijn laatste blogs en updates via social media! Tamara Kops

Reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Hardloopvlog

Meest recente hardloopblogs

Populaire hardloopblogs

From Tamara with Love