29 mei 2017

Kika Run 2017

Gisteren liep ik 10 km tijdens de KikaRun. Ik had mezelf pas vorige week ingeschreven, maar eigenlijk stond deze run al heel lang op de planning. Ik doe immers elk jaar mee met deze run; lekker dichtbij huis én ook nog eens voor het goede doel. Het is ook elk jaar mooi (lees: warm) weer en door de hitte van de afgelopen dagen wist ik ook dat ik dit keer weer warmte kon verwachten.

Samen met mijn zwager en zus had ik op het terrein afgesproken. De outfit was al snel bepaald: van Kika had ik een shirt gekregen en met de warmte koos ik uiteraard voor een korte broek. Ik wilde verder niks om mijn lijf omdat ik het al zo heet had haha, dus ik liet verder alles thuis. Enkel een kleine band om mijn middel om daar mijn auto sleutel en telefoon in te doen.

20170528_123642

Door de warmte wist ik van tevoren al dat er geen PR in zou zitten (ik ben geen warm weer loper) dus ik zou heel erg op mijn gemak beginnen en het daarop proberen uit te lopen. Of dit plan ook zou gaan werken, moest ik nog achter komen. Ik was mijn oordopjes vergeten, dus het begon al goed. Geen muziek voor mij dus, terwijl ik normaal niet zonder kan. Het ophalen van het startnummer ging allemaal voorspoedig en voor we het wisten stonden we in het startvak. Na een enthousiaste warming up renden Melissa en ik weg. Joey zat in de 2de startwave, dus die zouden we bij de finish wel weer zien. Mijn horloge had niet op tijd GPS gevonden, dus die zette ik 200 meter pas aan.

Ik ging op een heel rustig en relaxed tempo weg. Het was net één pasje harder dan Melissa, dus ik zei haar dat ze haar eigen tempo moest rennen en ik ging weg. Na 1 km zag ik al iemand wandelen, dat wordt een lastige race voor haar zo dacht ik nog. Opeens rende Melissa weer naast mij. Ze zei dat ze mij de hele tijd een stukje voor haar zag rennen, dus had ze een pasje bijgezet om weer bij mij te komen. Ik besloot bij haar te blijven en de race samen verder te doen. Het was al gelijk heel erg heet en geen seconde renden we in de schaduw. Continu in de volle zon breekt je echt op. Maar goed, we liepen steady en rustig en daarmee was het goed te doen. Na 2 km kwam de eerste waterpost, lekker vroeg, maar ik zei dat we elke waterpost moesten pakken. We gooiden er een bekertje water in en gingen weer verder. De een na de ander begon met lopen, maar wij wilden koste wat kost blijven rennen. Anders raak je helemaal uit je ritme en kom je er weer zo lekker in. Dan kun je beter wat langzamer gaan rennen (dribbelen), dan gaan lopen. Na 4 km was de 2de waterpost. Best snel, aangezien ik wist dat er maar 3 waterposten zouden zijn. Dat we daar gelijk in hadden, merkte we snel. De 3de waterpost duurde best lang, en kwamen we pas tegen bij 8 km. We konden gelukkig redelijk goed de race doorkomen en bleven hardlopen, ook als we het wat zwaarder hadden.

Toen we bij 9 km eindelijk de finish in zicht hadden, deden we nog wel een pasje erbij. We waren er bijna en konden dan eindelijk uitpuffen en hijgen. Het was gezellig dat we samen waren gaan rennen, erg fijn om op iemand te kunnen steunen tijdens zo’n run. Mijn tijd was misschien sneller geweest alleen, maar hoe belangrijk is dat? Juist, voor mij niet belangrijk. Ik moest levend over die finish zien te komen en nog een beetje proberen te genieten.

20170528_141359

Na 1:03 (op mijn horloge, dus miste nog 200 meter) kwamen we over de finish. Met een grote glimlach, want wat waren wij blij! Lekker rustig gelopen, genoten en gezelligheid onderweg. Op naar de volgende run, met hopelijk iets beter loopweer. PS. die topper op de foto hierboven werd gewoon 2de op de 10 km!!

Liefs,

Tamara Kops


Blijf op de hoogte van mijn laatste blogs en updates via social media! Tamara Kops

Reacties


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Hardloopvlog

Meest recente hardloopblogs

Populaire hardloopblogs

From Tamara with Love