3 april 2017

Rokjesdagloop

Afgelopen zondag stond ik voor de derde keer aan de start van de Rokjesdagloop! Ik heb deze loop al twee keer eerder gelopen en door de goede organisatie en de gezelligheid die deze loop met zich mee brengt, besloot ik ook dit jaar weer mee te doen. In eerste instantie zou ik samen met mijn zus gaan, maar zij moest helaas toch afzeggen. Dat mocht de pret niet drukken en dus besloot ik om alsnog alleen de trein te pakken en naar deze run toe te gaan!

Vooraf was ik erg zenuwachtig. Het was al even geleden dat ik meedeed aan een 10km wedstrijd en ik wist dan ook niet zo goed wat ik van mezelf kon verwachten.
Dat ik niet alleen was, kwam ik al achter zodra ik het terrein op kwam. Een hele leuke groep meiden stond daar al klaar en al gauw wist ik mijn weg naar hen te vinden. Een aantal er van had ik al eerder ontmoet en een aantal kende ik alleen nog via Instagram. Wat een gezelligheid! Na een hele fotoshoot en het wegbrengen van mijn spullen begon de warming-up. Ik had het al warm genoeg van de zon en besloot even op een verhoging te gaan zitten en te genieten van alle vrouwen die fanatiek aan het mee dansen waren. Wat voelde dit lekker! Lekker in de zon zitten, kijkend naar alle vrolijkheid en een heerlijke muziek die door de boxen klonk. Niet veel later kon iedereen naar het startvak lopen om zich klaar te maken voor de start. 5 minuten voor de 10km startte de 5 km. We zagen de grote groep 5 km lopers steeds kleiner worden en toen waren wij aan de beurt. Het startschot klink en eigenlijk zonder doel begon ik deze race. Ik wilde de 10km wel nog graag binnen het uur lopen, maar ik had al een tijdje geen 10km op mijn eigen wedstrijd tempo gelopen. Wat er precies in zou zitten, wist ik dus niet.

Het begin was erg druk en ik kwam er moeilijk doorheen. De meesten liepen flink door, dus na een paar inhaalpogingen kon ik achter een aantal dames aan blijven rennen. Het begin van deze race is gelijk zwaar: je begint met het op rennen van de dijk en vervolgens moet je een hoge brug over. Ik voelde mijn hartslag meteen al stijgen, maar ik rende wel goed op het tempo. Zolang ik onder de 6:00 minuut per kilometer bleef, vond ik het prima. Ik merkte dat ik het zwaar had en het niet van zelf ging. Eerlijk: de eerste paar kilometers had ik het zwaar. Het eerste gedeelte vind ik ook niet per se een gezellig stuk om te rennen, behalve dat je onderweg ook nog een stukje terugloopt en je dus weer wat mede lopers tegenkomt! 🙂 Ik wist dat er op de heenweg die brug in zat, maar wat ik even vergeten was, was dat we op de terugweg ook weer die brug over moesten. We zaten ongeveer op 5 km toen we weer terug op de brug waren en dus wist ik dat ik aan het aftellen kon beginnen. Het eerste gedeelte had ik goed binnen het half uur gelopen en dus wist ik dat als ik dit nog even zou volhouden, ik mijn doel moest kunnen behalen. In het eerste gedeelte had ik best last van de wind, die we het grootste gedeelte tegen hadden.

Waar ik een fout in had gemaakt was mijn kleding. Ik voelde in de ochtend even buiten en dat voelde nog best fris en dus koos ik voor een lange broek. Wat was dat warm!! Ik had het ook gewoon kunnen weten, want met dit weer moet je helemaal niet in een lange broek gaan lopen. Het liefst wilde ik gewoon mijn broek uit doen en lucht krijgen. (misschien was dat mijn karma omdat ik niet in een rokje liep)?

IMG_20170402_154519_228

Het tweede deel werd leuker: we gingen het park in en er was meer om te kijken. Ik merkte dat ik niet lekker liep en dus besloot ik om mijn snelheid te laten gaan. Dan maar niet binnen het uur, maar wel lekker lopen. Uiteindelijk draait het toch om dat je lekker loopt en geniet en helemaal bij deze run. Ik liet mijn tempo dus een beetje zakken en ik begon oprecht te genieten. De afgelopen tijd is het erg druk geweest en het leek even of alles van me af viel. Daar liep ik dan: muziekje op, zonnetje erbij en gezelligheid in het park. Genieten! Daar was ik voor gekomen! De kilometers vlogen ineens voorbij en ik merkte dat ik niet eens heel erg in mijn tempo was gezakt. Nog even de laatste 2 km doorpakken en dan red ik mijn tijd ook nog. Eenmaal bij de laatste kilometer zag ik 2 vrouwen vlak voor me lopen en merkte ik dat zij een lekker tempo liepen. Ik besloot hen bij te houden en kon zo de laatste kilometer nog extra aanzetten.

Na 59:09 minuten kwam ik over de finish! Niet mijn beste race, maar het belangrijkste was dat ik in het tweede deel vooral heb genoten. Wat is nou een race met een goede tijd als je niet geniet? Na afloop nam ik mijn medaille en bosje tulpen in ontvangst en zag ik daar de andere meiden ook weer bij de finish staan.

Ik blijf dit een goed georganiseerde run vinden die veel gezelligheid met zich meebrengt. Volgend jaar sta ik dus zeker weer aan de start. Zie ik jou daar dan ook?

Liefs,

Tamara Kops


Blijf op de hoogte van mijn laatste blogs en updates via social media! Tamara Kops

Reacties


One thought on “Rokjesdagloop

  1. Sjoukje schreef:

    Goed gedaan Tamara, en tot volgend jaar. Maken we er weer een feestje van.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Laatste Hardloopvlog

Populaire hardloopblogs