12 juli 2017

Tourtocht: Bike Challenge Festival Flevoland

Het is alweer een tijdje terug (25 juni), maar dat maakt het niet minder leuk om nog even te laten weet hoe mijn tweede tourtocht ging. Mijn eerste tourtocht was erg spannend en 80 km lang, maar deze tourtocht was 85 km en nog even spannend.

Ik werd ’s ochtends wakker en toen ik naar buiten keek zag ik dat het had geregend. Ik had slecht geslapen en dat bij elkaar zorgde ervoor dat ik er een beetje tegenop zag. Mijn vader had ook laatst mijn SPD pedalen op mijn fiets gezet, maar ik durfde deze niet alleen te testen. Het werd dus ook de eerste keer dat ik met deze pedalen zou gaan fietsen.

Het was gelukkig niet ver rijden naar de start in Lelystad. Op de parkeerplaats moest ik van mijn vader een paar rondjes rijden en steeds met mijn voeten in en uit klikken zodat ik er handig in zou worden. Dit ging erg makkelijk en dus besloten we te gaan starten. We moesten ons eerst nog even inschrijven, maar het was erg rustig dus dat ging snel.

20170625_121812

Daar gingen we dan; we startte op de dijk van Lelystad richting Almere. We hadden gelijk wind tegen, dus ik schuilde snel achter mijn vader. De eerste kilometers waren langs de dijk, waar we volop wind vingen. Tegenwind voor de duidelijkheid. Op een gegeven moment mochten we linksaf en gingen we richting Oostvaardersplassen. Super mooie omgeving en ook eindelijk een beetje uit de wind. Eigenlijk gingen de eerste kilometers sneller dan tijdens mijn eerste tourtocht, dus dat ging lekker. Het was gelukkig droog en van mijn vermoeidheid merkte ik niet veel. Ik ging zelfs harder dan tijdens de eerste tourtocht. Na de Oostvaardersplassen kwamen Lepelaarsplassen, Noorderplassen en zo gingen we langs de vaart richting Nobelhorst. We kwamen ook bij de eerste verzorgingspost. We stapten hier even af om een krentenbol te nemen. Toen we gingen stoppen zei mijn vader doe alvast je rechtervoet eruit. Zo hop, die is er uit. Toen ik wilde afstappen vergat ik alleen dat mijn linkervoet ook nog vast zat. Daar ging ik alsnog bijna! Gelukkig kreeg ik mijn voet er nog net op tijd uit en kon ik zo mezelf nog net op tijd opvangen. Beginnersfoutje zullen we maar zeggen. 🙂

Na een korte stop gingen we weer verder. De zon kwam er bij en zo werd het nog aangenamer om te fietsen. Af en toe zagen we wat andere fietsers, maar het was nog wel erg rustig op de weg. Na Nobelhorst gingen we weer richting Lelystad. Eindelijk de wind een stukje in de rug! Er zaten ook nog een paar klimmetjes in, maar al met al ging het heel erg goed.

Na ongeveer 70km begon ik mijn benen wel een beetje te voelen. Het begon langzaamaan ook een beetje te druppelen en als ik ergens geen zin in had, was het in de regen fietsen. We kregen het laatste stukje ook nog wind tegen en dit maakte het wel een beetje zwaar. Gelukkig fietste ik samen met mijn vader en kon ik achter hem blijven zodat ik zo min mogelijk last van de wind had. Maar het waaide echt enorm hard en er was dus bijna niet aan te ontkomen. Je voelde hoe dan ook de wind van alle kanten.

De laatste paar kilometers waren zwaar, maar al met al ging het erg goed en fietste we hem erg makkelijk uit.
Eenmaal aangekomen bij de “finish” was ik blij en voldaan. We waren ook nog ruim 10 minuten sneller dan vorige keer! Wat ik jammer vond bij deze race, was dat er niet echt een soort finish was. Je hoefde niet door een poort bijvoorbeeld om te finishen en ook was er geen medaille of ander aandenken. Dat vind ik normaal gesproken toch juist zo leuk. Wat ik goed vond was dat de weg heel erg goed stond aangegeven. We hadden geen moment een twijfel moment en ook de verzorgingsposten waren erg goed en ruimschoots aanwezig.

20170625_090055

De tocht was weer geslaagd en voor volgend jaar zeker een aanraden als je van fietsen houdt om mee te doen!
Voor de mensen die denken dat de polder saai is en Almere lelijk; doe alsjeblieft mee aan deze tocht en je ziet hoe mooi deze omgeving is!! Echt genieten.

Op naar de volgende!

Liefs,

Tamara Kops

Shares 0

Reacties


Geef een reactie